( مئين ) و قصار ( مفصلات ) . « 1 » 2 - از ابن عبّاس : خداوند همهء قرآن را به ترتيبى كه هم اكنون در دست مسلمين است در شب قدر بر آسمان دنيا يك جا نازل نمود و پس از آن به تدريج و به حسب احتياج بر پيامبر نازل گرديد و كسى كه فكر كند هنگام جمع آورى قرآن چيزى از آن افتاده يا با مشورت و رأى كسى سوره‌ها به هم پيوسته و منظّم شده است به خداوند دروغ بزرگى بسته است « 2 » . 3 - روايات دربارهء سورهء حمد به عنوان فاتحة الكتاب يعنى آغاز كتاب ، كاملا مىرساند كه قرآن نظمى كتابى دارد و اين هم شروع در اين كتاب است . « 3 » 4 - روايات مربوط به دستور پيامبر صلى اللّه عليه و آله و سلّم دربارهء مكان آيات كه اين آيه را در فلان جا قرار دهيد و آن آيه را در آن جاى ديگر مانند روايتى كه دربارهء مذاكرهء ابن عبّاس و عثمان در مورد جمع آورى قرآن نقل شده است و احمد حنبل و ترمذى و نسائى و بيهقى و . . . نقل كرده‌اند . « 4 »

--> ( 1 ) . طبرسى در مقدمهء مجمع‌البيان ( ص 14 چاپ تهران 1379 هجرى قمرى ) مىگويد : اين خبر به شيوع از پيامبر صلى اللّه عليه و آله و سلم رسيده است . سوره هاى بزرگ يعنى هفت سورهء اوّل قرآن و سوره‌هاى " مثانى " از هود تا نحل مىباشد و مئين سوره‌هائى هستند كه تقريبا صد آيه دارند ، و " مفصل " سوره‌هاى بعد از " حم " ها تا آخر قرآن " بسم اللّه " زياد دارند و بدين وسيله همچون فصلهائى زياد از هم جدا شده‌اند . طبرسى دربارهء سوره‌هاى مثانى مىگويد : اينها چون دنبالهء هفت سورهء اوّلند دوّمى آنها حساب شده‌اند و بدين جهت مثانى نام گرفته‌اند . ( 2 ) . از مقدمهء المبانى ص 58 . ( 3 ) . روايت 1 و 4 و 9 و 10 تفسير نور الثّقلين . ( 4 ) . منتخب كنز العمّال ، ج 2 ، ص 48 به نقل از " البيان " آقاى خوئى .